Beste lezer,

Het kan geruststellend zijn om betekenis toe te schrijven aan je pijn. Past ze binnen een verhaal, dan voelt ze niet meer zo zinloos en zo willekeurig. Dat schreef Sigrid Wallaert in oktober over pijn en literatuur.

Rob van Essen heeft al geruime tijd 'iets', iets impactvols, maar niemand weet wat. In het ziekenhuis komt hij in een logica van onderzoeken terecht. "Ik sta bij het raam en kijk naar het uitzicht, in afwachting van het volgende onderzoek. Daar wonen ze, de mensen die niet zijn opgenomen."

Julian Barnes herinnert zich dan weer de immense pijn van afscheid. "Wanneer de liefde van je leven doodgaat in het ziekenhuis en je buitenkomt en de bus ziet voorbijrijden vol mensen die geen zier geven om het feit dat ze stervende is, maakt dat viscerale reacties los."

Ellen Deckwitz schreef het Poëziegeschenk over liefde en bedrog. "op een dag werd je verliefd. Het was magisch / en fantastisch, en ik bleef achter."

Het is een apart soort pijn, de confrontatie met willekeur: zich buitenstaander voelen, omdat het verhaal dat je nodig hebt nog niet bestaat.