Goeienavond beste lezer,

Na het gefnuikte festivalweekend willen bezoekers hun geld terug. De organisatoren voelen de bui al hangen – no pun intended –  en dus ligt het scenario voor een noodfonds op tafel. Voorwaar geen slecht idee, op één voorwaarde: dat de festivals die buffer zelf aanleggen.

Want we moeten niet naïef zijn: grote festivals zijn er niet om ons plezier te doen, maar om héél veel geld op te brengen. Dagtickets van ruim 100 euro, watertjes van 3 of meer euro wanneer de temperatuur richting 40 graden oploopt, statiegeld op bekers dat je pas weken later kunt recupereren via de code van je ticketbandje, buurtwinkels die niet mogen openen tijdens een festival, en ga zo maar voort: iemand wordt er heel rijk mee.

Grote, succesvolle festivals maken makkelijk tien- en zelfs honderdduizenden euro winst, dus het zou maar zo eerlijk zijn dat ze proportioneel meer storten in een noodfonds dan kleinere spelers. Hoe dat moet worden bepaald? Ik stel voor om even voorbij de sympathieke marketing te kijken en te onderzoeken wie het festival organiseert. Is het Livenation of een andere speler die verschillende festivals in zijn portefeuille heeft? Zijn het mensen die aan een businessschool gestudeerd hebben? Dan gaan ze niet failliet door een stuk van hun winst in een noodfonds te steken. Is de organisator een lokale scouts- of vriendengroep? Laat hen dan een symbolische bedrag bijleggen en vraag als bezoeker vooral je geld niet terug.

Naïef ben ik trouwens niet: als je festivals laat opdraaien voor het noodfonds, rekenen ze die kost sowieso door aan de bezoeker. Hopelijk komt er dan een moment waarop we collectief beslissen dat het ergens ophoudt: één dag naar een festival gaan en een budget van ruim 200 euro nodig hebben, dat is niet oké.