Jest taki moment, zwykle między 38 a 45 rokiem życia.
​

Wchodzisz po schodach i łapiesz się na tym, że oddychasz ciężej niż rok temu.
​

Rano nie chce Ci się wstać, mimo że spałeś 7 godzin. Na siłowni robisz to samo co zawsze, a efekt jest gorszy.
​

I pierwszy raz w życiu mówisz sobie: „to chyba już wiek".
​

Wiek jest wygodnym wyjaśnieniem. Nikt Cię za nie nie oceni. Ma tylko jedną wadę: nic z nim nie zrobisz.
​

Seba, 42 lata, pisał przed wyzwaniem o „pogłębiającym się zmęczeniu, spadku energii i ogólnej niechęci do wszystkiego".

Po tygodniu: „zaczynam odczuwać poprawę nastroju i poziomu energii".
​

Tydzień. Nie zmienił wieku. Zmienił to, co robi między 6:00 a 23:00.
​

Przez 3 edycje wyzwania nasłuchałem się wymówek. Powtarzają się cztery.

​
Rozbiorę każdą, bo jedna z nich jest pewnie Twoja:
​

„Już to wszystko wiem."

Adam też tak myślał. Po kursie policzył: około 20-30% nie wiedział. I to nie te 70% robi różnicę. Wiedza, którą masz, nie działa, bo jej nie wdrażasz. Wyzwanie wdraża za Ciebie, jedno zadanie dziennie.

„Nie mam na to czasu."

Jedno zadanie dziennie to 10-20 minut. Zimny prysznic, posiłek z przepisu, 20 minut spaceru po obiedzie, telefon poza sypialnią. Masz czas. Nie masz kogoś, kto sprawdzi, czy to zrobiłeś. Przez 30 dni będziesz miał.

„Za kurs? Tyle?"

Cytuję opinię podpisaną „Tajemniczy Klient": „Jestem bardzo zszokowany, że za taką cenę jest w tym kursie tyle wiedzy. Cena jest nawet za niska." Nie ja to napisałem. Ale się zgadzam.

„A jak u mnie nie zadziała?"

Masz 14 dni gwarancji. Wchodzisz, przerabiasz, nie Twoje, oddajemy pieniądze. Wyzwanie jest bonusem do kursu, więc ryzykujesz dokładnie zero.
​

Michał po wyzwaniu napisał coś, co chciałbym, żebyś przeczytał dwa razy:
​

To jest cała mechanika wyzwania. Codziennie jeden mały sukces, odhaczony. Trzydzieści z rzędu.
​

Zapisy zamykamy w niedzielę 30.08.

Po niedzieli kurs dalej będzie. Grupa, platforma i start razem z innymi już nie.
​

​