Szanowny Panie,

jestem wstrząśnięty i muszę zacząć od kilku słów na temat zupełnie bieżący.

Gdy kończyłem pisać ten list, odebrałem telefon od naszych prawników, którzy przystąpili do obrony człowieka pobitego do nieprzytomności w Warszawie przez funkcjonariuszy, wysłanych przez rząd do pacyfikacji miasteczka przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Jeszcze miesiąc temu obchodziliśmy w siedzibie Trybunału – z jego sędziami i zagranicznymi gośćmi – czterdziestą rocznicę powołania tej instytucji. Cały czas pisaliśmy analizy o bezprawiu działań rządu wobec TK. Niewiele później odwiedzałem miasteczko obrońców Trybunału, uczestnicząc w dyskusjach organizowanych przez manifestantów i Telewizję Republika.

Teraz nasze zaangażowanie zmienia formę, a nasi prawnicy założyli togi, by bronić ludzi i instytucji atakowanych fizycznie przez rząd. Już niedługo – gdy tylko będzie można pisać bez takiego pośpiechu – opiszę Panu dokładniej nasze narastające zaangażowanie w obronę praworządności.

W dalszej części tego wyjątkowego listu podzielę się natomiast szczególnym dowodem na to, że wytrwała praca Ordo Iuris w połączeniu z ofiarnością naszych Darczyńców przynosi potężne efekty w postaci obsesji lewicowych elit Brukseli na naszym punkcie.

W ubiegłym tygodniu Parlament Europejski debatował nad rezolucją „w sprawie infiltracji ze strony środowisk islamistycznych”.

Sam ten fakt nie byłby niczym nadzwyczajnym, gdyby nie wniosek francuskiej europoseł Nathalie Loiseau z lewicowej grupy Renew Europe – byłej minister do spraw europejskich we francuskim rządzie.

Francuska polityk zażądała, by Parlament Europejski zwrócił uwagę także na... konserwatywną infiltrację Brukseli. Oficjalnie zgłoszona poprawka brzmiała: „infiltracja religijna w żadnym wypadku nie ogranicza się do islamizmu, czego przykładem jest ultrakonserwatywna katolicka organizacja Ordo Iuris, aktywnie lobbująca w instytucjach UE i prowadząca działania przeciwko podstawowym wartościom UE”.

Absurdalna poprawka upadła. Muszę jednak przyznać, że była jednym z najlepszych wyrazów uznania, na jakie mogliśmy liczyć ze strony radykalnej lewicy.

Proszę Pana o przyjęcie moich szczególnych gratulacji. To Pana finansowe wsparcie staje się źródłem takiej trwogi po stronie ideologów gender i europejskich centralistów.

Brukselska obsesja na temat Ordo Iuris dała o sobie ponownie znać już cztery dni później.

W siedzibie Parlamentu Europejskiego odbyła się premiera raportu „Przegląd nienawiści. Jak ruch antygenderowy rozprzestrzenił się w Europie w latach 2000–2025”. W raporcie brukselskiej organizacji LGBT Forbidden Colours Instytut Ordo Iuris został wymieniony aż... 68 razy!

Instytut Ordo Iuris został określony jedną z trzech globalnych organizacji o wpływach w całej Europie.

O naszych działaniach mowa jest nie tylko w rozdziale poświęconym Polsce, ale autorzy odnotowują także istotny wpływ Ordo Iuris na prawo i bieg wydarzeń we Włoszech, w Belgii, Chorwacji, Czechach, Estonii, na Litwie i w Rumunii.

Ten rozmach Ordo Iuris budzi niepokój potężnych, globalnych graczy oraz obawy europejskich zwolenników centralizmu i łamania suwerenności.

Mając do dyspozycji niewielki procent środków, jakimi dysponują lobbyści aborcyjni i genderowi i odmawiając wszelkich grantów czy dotacji – potrafimy tak rozsądnie gospodarować środkami Darczyńców, że radykałowie w swoich wewnętrznych raportach przyznają, że stanowimy siłę, która konsekwentnie zatrzymuje realizację ich celów.

Aby spojrzeć na naszą pracę z szerszej perspektywy, zachęcam Pana do lektury szczegółowego sprawozdania z działalności Ordo Iuris w trzecim kwartale 2026 roku.

To tylko opis 3 miesięcy, ale tyle wystarczy, by zrozumieć, jak wiele robimy dzięki wsparciu ludzi takich jak Pan.

Gorąco zachęcam do przeczytania całej wiadomości lub przejrzenia jedynie interesujących Pana wątków. Wierzę, że przekona to Pana do dodatkowego wsparcia naszej misji swoją darowizną.

Warto też przesyłać ten list dalej – do Pana znajomych, rodziny, współpracowników. To najlepsza droga, by pokazać, czym zajmuje się Ordo Iuris.

Liczne sukcesy niosą za sobą poważne koszty.

Kontynuowanie naszej misji będzie możliwe tylko przy zwiększonym wsparciu finansowym od naszych Przyjaciół i Darczyńców.

Będę Panu bardzo wdzięczny za Pana zaangażowanie!

W ciągu ostatnich 3 miesięcy:

• opublikowaliśmy 39 analiz, opinii prawnych i stanowisk Instytutu, publikowanych na naszej stronie internetowej i przekazywanych parlamentarzystom, przedstawicielom rządów, instytucjom UE, agendom ONZ, Rady Europy czy sędziom Trybunału Konstytucyjnego i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz 31 komentarzy prawnych i publicystycznych;
• uczestniczyliśmy w 19 krajowych i międzynarodowych konferencjach, debatach, sympozjach, wysłuchaniach publicznych i posiedzeniach sejmowych komisji czy zespołów parlamentarnych;
• zorganizowaliśmy 9 konferencji, wykładów i spotkań modlitewnych.

Do Centrum Interwencji Procesowej wpłynęły w tym czasie 203 zgłoszenia. Nasi eksperci udzielili 59 komentarzy dla mediów, a nasze materiały były cytowane 463 razy.

Te liczby przekładają się na konkretne sukcesy.

W mijającym kwartale między innymi:

- przekonaliśmy Prezydenta Karola Nawrockiego do zawetowania ustawy nadającej małżeńskie przywileje związkom jednopłciowym,

- przyczyniliśmy się do zablokowania targów surogacyjnych w Warszawie,

- doprowadziliśmy do skazania na karę bezwzględnego więzienia Kazacha, który zaatakował ratownika medycznego w Lublinie, krzycząc „Allah Akbar”,

- wzięliśmy udział w kluczowych dla wolności słowa w Polsce konsultacjach unijnego projektu wytycznych w sprawie „zaufanych sygnalistów”,

- opublikowaliśmy poradnik dla rodziców przed początkiem nowego roku szkolnego,

- przekonaliśmy Prezydenta do zawetowania szkodliwej ustawy o „prawach uczniowskich" i rzeczniku praw uczniowskich, która odbierała placówkom oświatowym prawo do samodzielnego kształtowania regulaminów i statutów szkolnych,

- nagłośniliśmy zagrożenia związane z przemilczanym w mediach projektem nowelizacji Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, który umożliwi wdrożenie na uczelniach dyktatu genderowej ideologii,

- wydaliśmy pierwsze polskie tłumaczenie książki dr Abigail Favale „Zderzenie. Gender kontra chrześcijańskie spojrzenie na płeć”,

- skutecznie zainterweniowaliśmy w obronie Pani Magdaleny (mamy zmarłego w rodzinie zastępczej Oskarka), gdy pracownicy szpitala nie chcieli wypuścić ze szpitala jej nowonarodzonej córeczki,

- doprowadziliśmy do uchylenia postanowienia o odebraniu dzieci samotnej matce 4 dzieci,

- obroniliśmy wolność do mówienia prawdy o aborcji w Warszawie i Katowicach,

- nagłośniliśmy zagrożenia oraz dostarczyliśmy Prezydentowi argumenty przemawiające za wetem wobec ustawy, która nakładała na polski rząd bezwzględny obowiązek podporządkowania się orzeczeniom Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

Przez całe 3 miesiące intensywnie pracowaliśmy nad Planem Naprawy Państwa – programem ustaw, uchwał i pakietów legislacyjnych, gotowych do wdrożenia po wyborach przez nowy, patriotyczny rząd.

A to wszystko to tylko niewielka część całej naszej pracy.

Poniżej napiszę Panu bardziej szczegółowo o tym, czego udało nam się wspólnie dokonać w ciągu ostatnich tygodni.

Nic dziwnego, że naszą skuteczność dostrzegają nawet w Parlamencie Europejskim.

Nie byłoby jednak skuteczności i rozwoju Ordo Iuris bez ludzi takich jak Pan.

Dlatego gorąco dziękuję Panu za Pana zaangażowanie i zachęcam do wspierania naszej misji.

Można tego dokonać poprzez:

- jednorazową darowiznę za pośrednictwem strony wspieram.ordoiuris.pl

- dołączenie do Kręgu Przyjaciół Ordo Iuris, zrzeszającego naszych stałych Darczyńców

lub choćby poprzez przekazanie dalej tej wiadomości i opowiadanie o naszej społeczności swoim bliskim i znajomym.

Z góry dziękuję za Pana zaangażowanie!

To już druga rocznica rządowych wytycznych aborcyjnych, które przyczyniły się do śmierci setek polskich dzieci, zabijanych na podstawie zaświadczenia od psychiatry. Dlatego w Kancelarii Prezydenta złożyliśmy 17 tys. podpisów zebranych pod petycją, której sygnatariusze domagają się skierowania do Trybunału Konstytucyjnego wniosku o zbadanie konstytucyjności tzw. wytycznych minister Leszczyny.

Zainterweniowaliśmy w sprawie uruchomienia „abortomatu”, czyli automatu, za pomocą którego można odebrać nielegalne środki poronne. Złożyliśmy już w tej sprawie zawiadomienie do prokuratury.

Osobne zawiadomienie złożyliśmy w sprawie wicemarszałek Senatu Magdaleny Biejat, która w ramach organizowanego w aborcyjnej przychodni „dnia bezpiecznej aborcji” opłaciła aborcyjne zabicie dziecka poczętego.

Odnieśliśmy zwycięstwo w sprawie antyaborcyjnej pikiety, zorganizowanej w Warszawie w sierpniu 2025 r. Reprezentując wolontariusza pro-life, podnieśliśmy w postępowaniu, że prezentowanie baneru na legalnej manifestacji nie spełnia znamion czynu, za który policja chce ukarać mężczyznę. Sąd zgodził się z naszymi argumentami i umorzył postępowanie jeszcze przed otwarciem przewodu sądowego.

Zwyciężyliśmy także w Katowicach, gdzie równolegle do tzw. Marszu Równości, odbyła się legalna pikieta obrońców życia, którzy spokojnie stali, modlili się i prezentowali banery – w tym jeden ze zdjęciem ofiar aborcji. Sąd pierwszej instancji ukarał organizatorkę pikiety za umieszczenie w przestrzeni publicznej „nieprzyzwoitego rysunku”. Po naszej apelacji, sąd drugiej instancji prawomocnie uniewinnił wolontariuszkę, podkreślając, że drastyczność obrazu nie jest równoznaczna z jego nieprzyzwoitością. Prawda o aborcji może być wstrząsająca, ale jej pokazywanie nie jest wykroczeniem.

Opublikowaliśmy artykuł, obnażający niekonsekwencję wymiaru sprawiedliwości w Białymstoku, gdzie w czerwcu 2026 roku miasto trzykrotnie rozwiązało zgromadzenia pro-life. Wszystkie 3 decyzje zaskarżyliśmy do sądów, gdzie uzyskaliśmy różne wyroki.

W lipcu przygotowaliśmy opinię dla Trybunału Konstytucyjnego... Republiki Dominikańskiej, który rozpatruje sprawę całkowitego zakazu aborcji. W naszej ekspertyzie podkreślamy, że prawo międzynarodowe chroni życie ludzkie od poczęcia oraz że żadna norma prawa międzynarodowego nie nakłada na państwa obowiązku depenalizacji aborcji.

Opublikowaliśmy krytyczny komentarz analityczny na temat rezolucji Parlamentu Europejskiego, w której uznano „prawa reprodukcyjne” (obejmujące możliwość wykonywania aborcji) za podstawowe prawa człowieka i wezwano do wpisania aborcji do Karty praw podstawowych UE. Rezolucja wzywa też do „wykrywania, badania i zapobiegania” wpływom tzw. ruchów antygenderowych.